Gary Illyes w sierpniu 2026 r. odpowiedział na pytanie na LinkedInie i nazwał niezaindeksowane adresy z klastra hreflang „alternate names”. Wyjaśnia to zjawisko opisane w 2018 r. przez Glenna Gabe'a: URL-e UK i Indii kanonikalizowane do wersji US wciąż pojawiały się w lokalnych wynikach, choć Search Console pokazywał je jako niezaindeksowane. John Mueller potwierdzał wtedy, że Google potrafi podmienić właściwy URL kraju lub języka na poziomie SERP-ów. Autor tekstu w Search Engine Journal przekonuje, że discovery, canonicalization, indexing, scoring i serving to osobne etapy, a URL nie musi przejść każdego z nich samodzielnie. Hreflang działa więc jak tabela odwołań: nie nadaje wartości rankingowej, tylko pomaga wybrać odpowiednią wersję dla użytkownika (routes, not ranks). Autor opisuje klienta z branży obuwniczej z ok. 98 witrynami rynkowymi, z których ok. 38 było anglojęzycznych i niemal identycznych, a 22 miały ten sam symbol dolara. Dla Google to w praktyce jeden zasób, więc klastruje takie duplikaty i wybiera jeden kanoniczny. W wyszukiwaniu semantycznym i odpowiedziach AI problem się pogłębia: Microsoft w opisie Web IQ wskazuje na modele multijęzyczne, które rozpoznają równoważną treść między językami, oraz na retrieval na poziomie fragmentów. Dla SEO międzynarodowego wniosek jest taki, że poprawny hreflang nie wystarczy. Strony rynkowe potrzebują unikalnej treści lokalnej: innych regulacji, dostępności, gwarancji, opcji dostawy, cen czy terminologii, bo 20 stron z tym
Źródło: Search Engine Journal — oryginalny artykuł ↗
Chcesz wiedzieć, jak ta zmiana wpłynie na Twoją stronę?
Nasz zespół analizuje każdą aktualizację Google w 48h i przekłada ją na konkretne działania dla klientów.
Bezpłatna analiza wpływu